اثرات گردشگري بر كيفيت زندگي روستاييان مورد: روستاي گازرخان در شهرستان قزوين

هدف از پژوهش حاضر واكاوي تأثيرات توسعه گردشگري روستايي بر ارتقاء كيفيت زندگي روستاي گازرخان شهرستان قزوين است. تحقيق حاضر از نوع كاربردي و روش آن توصيفي- تحليلي است. براي گردآوري داده­ها از روش­هاي كتابخانه­ اي و ميداني استفاده شده است. جامعه آماري، كليه سرپرستان خانوارهاي واقع در روستاي گازرخان تشكيل مي­دهد كه جهت دستيابي به اهداف پژوهش، كليه سرپرستان خانوار روستاي مورد نظر(N=207) به صورت تمام شماري مورد مطالعه قرار گرفته­اند. روايي پرسشنامه از ديدگاه متخصصان بررسي شد و پايايي متغير­ها از طريق آلفاي كرونباخ 86درصد محاسبه شد كه نشان دهنده قابل اعتماد بودن ابزار تحقيق بود. براي تجزيه و تحليل داده­ها كمي از آزمون­ هاي آماري ، tتك نمونه­اي و تكنيك تحليل عاملي اكتشافي استفاده شده است. نتايج رتبه بندي متغير­هاي مورد بررسي نشان داد گردشگري بيشترين اثرات را در روستاي گازرخان بر متغيرهاي بهبود وضعيت ساخت وسازهاي روستايي، ارتقاء سطح استاندارد­هاي زندگي ساكنين، گسترش جايگاه­هاي دفع زباله، به ترتيب با ضريب 154 /0، 160 /0، 166/ 0 ، داشته­ اند. همچنين توسعه گردشگري روستايي در ارتقاء كيفيت زندگي تأثير مثبت دارد. تكنيك تحليل عاملي اكتشافي نيز نشان داد تأثيرگذاري گردشگري روستايي در چهار عامل اصلي خلاصه مي­شود كه در مجموع 8. 76 درصد از واريانس كل متغير وابسته را تبيين كرده كه به ترتيب اهميت عبارت است از عامل اجتماعي- فرهنگي (271. 27 درصد)، عامل اقتصادي (893. 25درصد)، عامل زيرساختي ـ كالبدي(350. 14 درصد) و عامل زيست محيطي (566. 8 درصد).