عوامل اثرگذار بر گسترش گردشگري خانه هاي دوم مورد: دهستان ميانبند در شهرستان نور

گردشگري خانه‌هاي دوم يكي از الگوهاي مهم گردشگري در نواحي روستايي است كه به طور چشم‌گيري در حال افزايش است. در پژوهش حاضر تاثير ويژگي‌هاي طبيعي، فاصله و دسترسي، وضعيت اقتصادي گردشگران و همچنين گرايش ذهني و عملي به فراغت و تفريح را به عنوان عوامل تاثير گذار بر گردشگري خانه‌هاي دوم دهستان ميانبند در شهرستان نور مورد بررسي قرار گرفت. تحقيق حاضر از نظر هدف كاربردي و توصيفي- پيمايشي مي‌باشد. جامعه آماري تحقيق حاضر را كليه گردشگراني تشكيل مي‌دهند كه در تابستان 1397 از دهستان ميانبند بازديد كرده­اند. حجم نمونه از طريق فرمول كوكران 384 نفر محاسبه شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه استفاده شد و ضريب آلفاكرونباخ براي پرسشنامه 89/ 0 بدست‌آمد كه قابليت پايايي پرسشنامه را تاييد مي‌كند. براي بررسي فرض نرمال بودن داده‌هاي پژوهش از آزمون كلموگروف-اسميرنف و براي آزمون فرضيات پژوهش از آزمون همبستگي پيرسون استفاده شده‌است. عوامل مورد بررسي در پژوهش حاضر جزء انگيزه‌هاي اصلي در گردشگري خانه‌هاي دوم روستايي مي‌باشند و از آنجايي كه سالانه بر تعداد اين خانه‌ها در تمامي نقاط روستايي كشور افزوده مي‌شود، بررسي و شناخت دقيق اين عوامل موجب ارائه راهكارهاي مناسب جهت حفاظت از بافت و فرهنگ روستايي و استفاده بهينه از اين فضا‌ها مي‌گردد. نتايج پژوهش نشان داد تمامي عوامل مورد بررسي بر گردشگري خانه‌هاي دوم تاثير گذار است و به ترتيب وضعيت اقتصادي گردشگران، ويژگي هاي طبيعي، گرايش ذهني و عملي به فراغت و تفريح و فاصله و دسترسي بيشترين شدت اثر را بر گردشگران داشته است.