اثرات گردشگري بر توسعه مناطق روستايي از ديدگاه جامعه ميزبان مورد: بخش مركزي شهرستان گلوگاه

گردشگري روستايي از جمله فعاليت هايي است كه طي چند ده اخير در كشورهاي توسعه يافته و طي سال هاي گذشته در كشورهاي درحال توسعه از جمله ايران، مورد توجه قرار گرفته است. غالبا گردشگري روستايي به عنوان ابزاري براي توسعه اقتصادي و اجتماعي نواحي روستايي در نظر گرفته مي شود، يقينا اثرات آن از ابعاد مختلف، به سادگي قابل پيش بيني و مديريت نيست. از اين رو شناخت و اشراف نسبت به آثار گردشگري در روستاها از اهميت خاصي برخوردار است. در اين پژوهش تلاش شده است كه به بررسي اثرات اقتصادي،اجتماعي-فرهنگي توسعه گردشگري در مناطق روستايي بخش مركزي پرداخته شود. اين پژوهش با توجه به نوع هدف،كاربردي است و از نظر ماهيت و روش، از نوع تحقيقات توصيفي-تحليلي به شمار مي آيد. حجم جامعه نمونه 186 سرپرست خانوار در 8 روستا بوده كه با روش نمونه گيري مطبق به دست آمده است .گردآوري داده ها و اطلاعات در اين پژوهش، روش كتابخانه اي و ميداني(پرسشنامه)است.براي تجزيه و تحليل داده ها و آزمون فرضيه پژوهش از آزمون اسپيرمن و تحليل رگرسيون خطي ساده استفاده شده است. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه توسعه گردشگري در توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي شهرستان گلوگاه تاثير مثبت داشته است.