شناخت آسيبها و راهكارهاي كارامدي دروس معارف اسلامي در دانشگاه علوم پزشكي شيراز

هدف: هدف از نگارش پژوهش حاضر، به‏روزرساني، اصلاح رويكرد و كارامدي درورس معارف اسلامي به طور كلي در دانشگاههاي علوم پزشكي كشور و به طور خاص بررسي ميداني اين معضلات و مسائل در دانشگاه علوم پزشكي شيراز بود. روش: فرايند حاضر با مشاركت 241 نفر از دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي شيراز انجام شده است كه در سال تحصيلي 96-1395 در رشتۀ تحصيلي‏شان دروس ارائه شدۀ گروه معارف را اخذ و گذرانده‏اند.كليۀ آزمودني‏ها در بخش پرسشنامۀ جمعيت‏شناختي براي ارزيابي سن، جنسيت و دانشكده‏ها است و پرسشها در چهار بعد، شامل محتواي آموزشي، روش تدريس و حوزۀ ساختاري مطرح شده است. عوامل درگير در فرايند آموزش از ديد دانشجويان، سنجش و داده‏ها با استفاده از روشهاي توصيفي(ميانگين انحراف معيار و درصد) توسط نرم‏افزار اس.پي.اس.اس19 تجزيه و تحليل شد. يافته‏ها: نتايج پژوهش در ابعاد چهارگانۀ پرسشنامه نشان داد كه در ابعاد محتوا و متون آموزشي، حوزۀ ساختاري، اولويت‏گذاري اهداف و حوزۀ اساتيد، اشكالات اساسي وجود دارد كه به منظور اصلاح، برخي راهكارها و پيشنهادها ارائه شده است. نتيجه‏گيري: با برطرف شدن مشكلات و حل معضلات پيش روي دروس معارف، مي‏توان براي جهت‏دهي و هدفمند كردن علم‏آموزي در رشته‏هاي تخصصي و ايجاد انگيزه در دانشجويان اميدوار بود.