كاربرد نظريۀ حوزه‌هاي معنايي در بررسي مفهوم كرامت بر پايۀ منابع اسلامي

هدف: هدف اين پژوهش، بررسي مفهوم كرامت بر اساس قرآن و روايات بود. روش: براي گردآوري و تحليل داده‌ها از روش كيفي معناشناسي زباني و همچنين تحليل محتواي متون ديني استفاده شد. يافته ها:كرامت از موسّع‌ترين مفاهيم ديني و شامل دو نوع ذاتي و اكتسابي است. كرامت اكتسابي بيشتر در علم روان‌شناسي مورد توجه قرار مي‌گيرد. كرامت با مفاهيم متعددي مرتبط است. حس كرامت قابل آسيب و افزايش است. همچنين، كرامت صفت و ويژگي كلي است كه به خود مرتبط است. عزت نفس به عنوان مؤلفۀ كرامت، به حريم خود و صفت لينت به چگونگي اين حريم اشاره دارد. نتيجه‌گيري: كرامت مرتبط با خود است و به همين دليل، از ديدگاه اسلامي با نظريه‌هاي روان‌شناسي خود و انسانگرايي راجرز شباهتها و تفاوتهايي دارد. نتايج اين مقاله مي‌تواند موجب غناي حوزۀ روان‌شناسي خود شود و توسط درمانگران در حوزۀ پيشگيري و درمان استفاده شود.