شناسايي عوامل تأثيرگذار در به‌كارگيري شناساگر شيء رقمي براي محتواي ادواري‌هاي فارسي

هدف: شناسايي عوامل و موانع مؤثر در به‌كارگيري شناساگر شيء رقمي براي محتواي ادواري‌هاي فارسي. روش‌شناسي: به‌روش توصيفي-پيمايشي (دلفي) و با استفاده از پرسشنامه پژوهشگرساخته در جامعه‌اي 30 نفره انجام شد. روايي پرسشنامه از طريق شاخص نسبت روايي محتوايي و پايايي نيز با بهره‌گيري ازنظر متخصصان ارزيابي شد. يافته‌ها: از ميان 45 گويه كه براي اين پژوهش ضروري شناخته شدند 10 گويه به‌عنوان عامل مؤثر و 22 گويه به‌عنوان موانع تأثيرگذار در به‌كارگيري شناساگر شيء رقمي معرفي شدند كه «ارائه فراداده‌هاي توصيفي مانند عنوان مقاله، نام نويسندگان، و واژه‌هاي كليدي» (با ميانگين 4.6) و «عضويت‌نداشتن ايران در نظام شناساگر اشياي رقمي به ‌علل مختلف ازجمله تحريم علمي» (با ميانگين 4.65) به‌ترتيب به‌عنوان مؤثرترين عامل و مانع نقش زيادي در به‌كارگيري شناساگر شيء رقمي براي محتواي ادواري‌هاي فارسي داشتند. نتيجه‌گيري: شناسايي عوامل مؤثر و موانع در به‌كارگيري شناساگر شيء رقمي براي محتواي ادواري‌هاي فارسي مي‌تواند به دست‌اندركاران نشريات ادواري و شناساگر شيء رقمي كمك كند تا با تقويت عوامل مؤثر و ازميان‌بردن موانع موجود زمينه‌هاي لازم براي اجراي شناساگر شيء رقمي و بهره‌گيري از مزايا آن را در كشور فراهم كند.