پروتكل‌هاي مبادلۀ اطلاعات در كتابخانه‌هاي ديجيتالي

هدف: شناسايي پروتكل‌هاي مبادلۀ اطلاعات در كتابخانه‌هاي ديجيتالي و تعيين شاخص‌هاي اثرگذار در انتخاب و بهره‌گيري از آنها. روش‌شناسي:ابزار گردآوري داده‌ها ‎پرسشنامۀ ‎پژوهشگرساخته بود. براي تحليل داده‌ها از آمار توصيفي و استنباطي بهره گرفته شد. جامعۀ پژوهش 36 كتابخانۀ ديجيتالي است. يافته‌ها: پروتكل او.اي.آي. – پي.ام.اچ. با 80% استفاده، پركاربردترين و او.اي.آي. – او.آر.اي. با 18% كمترين استفاده را داشت. كتابخانه‌هاي دانشگاهي، آموزشگاهي، و تخصصي بيشتر از پروتكل او.اي.آي. – پي.ام.اچ. استفاده مي‌كنند. پروتكل Z39.50در كتابخانه‌هاي ملي و عمومي به‌كار رفته است. از اس.آر.يو./دبليو. در كتابخانه‌هاي عمومي بيشتر استفاده مي‌شود. بيشترين و كمترين استفاده از پروتكل‌ها به‌ترتيب در كتابخانه‌هاي تخصصي و آموزشگاهي است. نتيجه‌گيري: تنها استفاده از پروتكلZ39.50 تحت تأثير فعاليت كتابخانه‌هاي ديجيتالي است. وجود منابع آرشيوي و اشياي فرهنگي موزه‌اي باعث شده است كتابخانه‌ها بيشتر از پروتكل او.اي.آي.–پي.ام.اچ. اطلاعات استفاده كنند. استفاده از پروتكل Z39.50 و اس.آر.يو./دبليو. تحت تأثير استفاده از مدل جستجوي هم‌زمان و استفاده از او.اي.آي. – پي.ام.اچ. تحت تأثير استفاده از مدل برداشت اطلاعات است.