نقد و اصول حاكم بر آن، در سيره‌ علمي علامه طباطبائي

نقد، داوري و تشخيص قوت و ضعف اثر، نشان دادن كاستي‌ها و نمودن راه‌هاي تازه و حفاظت از سلامت و حريم دانش است. در هر عصري افرادي هستند كه به عرضه‌ آثار نازل، سست و بي‌پايه اقدام مي‌كنند. ازاين‌رو، لازم است ناقدان با التزام به اخلاقيات و اصولي خاص، اقدام به نقد آثار نموده و مدافع و حافظ سلامت علمي جامعه باشند. علامه طباطبائي نيز محقق و عالمي فرهيخته و ناقدي متخصص بودند كه سره را از ناسره تشخيص مي‌دادند. اين مقاله تلاش دارد ضمن تحليل معناي نقد و بيان مهم‌ترين اصول اخلاق نقد، مصاديقي از رعايت اخلاق نقد در سيره‌ علمي علامه طباطبائي بررسي كند. بررسي سيره علمي ايشان از خلال منابع مكتوب و به روش كتابخانه‌اي، حاكي از اين است كه علامه طباطبائي مهم‌ترين اصول حاكم بر نقد مانند داشتن انگيزه‌ الهي و معنوي، آزادانديشي و پرهيز از تعصب، نقدپذيري و انصاف علمي، پشتكار و خستگي‌ناپذيري، داشتن تخصص نقد، برهاني و مستدل‌نويسي، جسارت علمي، حفظ حرمت‌ها و عدم هتاكي در نقد را رعايت كرده است.