بررسي و تبيين رابطۀ بين فرهنگ سازماني بر اساس مدل ‎هافستد و ابعاد كارآفريني سازماني

كارآفريني سازماني مسئله‎اي است كه طي چند سال اخير تأكيد فراواني بر آن شده است. محققان، رابطۀ كارآفريني سازماني با عواملي مانند ساختار و تكنولوژي را سنجيده‌اند؛ اما در اين بين، بررسي رابطۀ بين فرهنگ سازماني و كارآفريني سازماني ناديده گرفته شده است. هدف اصلي پژوهش حاضر، بررسي و شناسايي روابط معنادار بين ابعاد فرهنگ سازماني و كارآفريني سازماني است كه روي جامعۀ آماري مد نظر، يعني كاركنان دانشكده‌هاي دانشگاه تهران، اجرا شده است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، كاربردي به‎شمار مي‎رود و از حيث گردآوري داده‌ها از نوع توصيفي ـ همبستگي است. براي اين تحقيق پرسشنامه اي حاوي 25 سؤال اصلي و چهار سؤال فرعي طراحي شد و در اختيار نمونۀ آماري قرار گرفت. نتايج به‎دست آمده از 285 پرسشنامۀ گردآوري شده نشان داد، بين ابعاد شناسايي شدۀ فرهنگ سازمان و كارآفريني سازماني، رابطۀ معناداري وجود دارد.