بررسي تأثير اقدامات مديريت كيفيت فراگير بر عملكرد نوآوري از مسير قابليت يادگيري سازماني در صنعت بانكرينگ

هدف: بسياري از محققان عقيده‌ دارند كه «مديريت كيفيت فراگير» تأثير مثبتي بر عملكرد نوآورانه دارد. از طرف ديگر توانايي يادگيري مي‎تواند قابليت نوآوري‌هاي سازماني را ارتقا دهد و مزيت رقابتي را در محيط‌هاي تجاري متغير، نگهداري كند. پژوهش حاضر به بررسي تأثير «اقدامات مديريت كيفيت فراگير» و «قابليت يادگيري سازماني» بر «عملكرد نوآوري» در صنعت بانكرينگ (سوخت‌رساني دريايي) مي‎پردازد. روش: مدل مفهومي پژوهش از ادغام چندين مدل حاصل شده و جامعه آماري آن نيز مديران و كارشناسان ارشد شركت‌هاي فعال در صنعت نفت و گاز و حوزه سوخت‌رساني ايران است. فرضيه‌هاي مدل مفهومي در اين پژوهش با ابزار پرسشنامه و تجزيه و تحليل‌هاي آماري و روش مدل‌سازي معادلات ساختاري آزمايش شدند. يافته‎ها: يافته‌هاي ناشي از اين پژوهش نشان داد ارتقاي «اقدامات مديريت كيفيت فراگير» با توجه به تأثيري كه بر «قابليت يادگيري سازماني» دارد، به‌طور غيرمستقيم بر «عملكرد نوآوري» شركت‌هاي فعال در حوزه بانكرينگ تأثيرگذار است. نتيجه‎گيري: بر اساس نتايج پژوهش مشخص شد در شركت‌هاي صنعت بانكرينگ متغير «اقدامات مديريت كيفيت فراگير» در حدود 85 درصد از تغييرات «قابليت يادگيري سازماني» را پيش‌بيني مي‌كند.