ارائه مدل كسب‌وكار تجارت اجتماعي براي صنعت گردشگري در ايران

هدف: هدف اين پژوهش شناسايي عوامل مؤثر در طراحي مدل كسب‌و‌كار تجارت اجتماعي براي صنعت گردشگري به‌منظور بهره‌مندي از ارزش‌هاي وب 2.0 است. روش: در اين پژوهش به‌منظور شناسايي عوامل مؤثر بر مدل كسب‌و‌كار در تجارت اجتماعي، از روش فراتركيب استفاده شد و عوامل شناسايي شده با بهره‌مندي از نظر خبرگان در 9 مؤلفه بوم مدل كسب‌و‌كار استروالدر و پيگنر (2010) دسته‌بندي شدند. سپس در بخش كمي به‌منظور آزمون فرضيه‌ها و ارزيابي مدل پيشنهادي، از مدل‌سازي معادله‌هاي ساختاري و براي اولويت‌بندي عوامل از آزمون فريدمن استفاده شد. يافته‌ها: 9 مؤلفه و 36 مفهوم به‌عنوان عوامل مؤثر بر مدل كسب‌وكار تجارت اجتماعي در صنعت گردشگري شناسايي شدند. بر اساس نتايج، استفاده از زير‌ساخت اينترنت و فناوري وب 2.0 مشاركت ميان كاربران و اعضاي زنجيره‌ تأمين را افزايش مي‌دهد، موجب آسان شدن برقراري ارتباط ميان آنها مي‌شود و به شركت‌ها در خلق و ارائه ارزش پذيرفتني به مشتريان كمك مي‌كند. نتيجه‌گيري: اين پژوهش به ايجاد وضوح و دانش بيشتر در رابطه با عوامل مؤثر بر طراحي مدل كسب‌‌وكار تجارت اجتماعي در صنعت گردشگري كمك مي‌كند و به مديران كسب‌وكارهاي گردشگري در توسعه مدل‌هاي كسب‌وكار تجارت اجتماعي به‌منظور توسعه صنعت گردشگري و كسب مزيت رقابتي ياري مي‌رساند. علاوه‎ بر اين، مديران و شاغلان صنعت گردشگري مي‌توانند با الهام از مدل كسب‌وكار ارائه شده، مدلي متناسب با سازمان خود طراحي كنند و از مزاياي تجارت اجتماعي و فناوري جديد بهره‌مند شوند.