تحليل شاخص هاي شهر خلاق و ارتباط آن با توسعه ي پايدار شهري (نمونه موردي: شهر رشت)

تغييرات سريع فناوري و رقابت بين المللي، گسترش چالش هاي جديد شهري در حوزه هاي اقتصادي، اجتماعي و مديريتي شهرها، زمينه هاي توجه به مساله خلاقيت در برنامه ريزي شهري را افزايش داده است. خلاقيت در شهر باعث رهايي از بن بست هاي مديريتي و كالبدي و پياده سازي دو اصل مشاركت و كارآيي كه از شاخص هاي اصلي در حوزه ي حكمراني خوب شهري مي باشد، مي گردد. همچنين ايده شهر خلاق براي مديران و برنامه ريزان شهري باعث گسترش افق ديد و تحليل راهكار در مواجهه با مسائل مديريتي شهر مي شود و به تنوع علايق و عقايد در پهنه ي شهر احترام مي گذارد و زمينه ي مشاركت شهروندان را در تصميم گيري هاي شهري فراهم مي كند. به نوعي تركيب دانش مديريت شهري با تفكر خلاق شهروندان، پايداري توسعه ي شهري در پي خواهد داشت. هدف و موضوع پژوهش حاضر در مرحله ي اول ارزيابي شاخص هاي شهر خلاق (شاخص هاي انعطاف پذيري، ابتكار، خطرپذيري و رهبري) در كلانشهر رشت مي باشد و سپس ارتباط اين شاخص ها با ابعاد توسعه ي پايدار شهري مورد سنجش قرار خواهد گرفت. روش تحقيق و گردآوري اطلاعات اسنادي، پيمايشي، توصيفي، تحليلي مبتني بر توزيع 500 پرسش نامه بين جامعه ي آماري (كارشناسان سازمان هاي شهر رشت) بوده است. در بخش يافته هاي استنباطي، براي تجزيه و تحليل دو فرضيه ي تحقيق از آزمون t تك نمونه اي و ضريب همبستگي اسپيرمن بهره گرفته شده است. نتايج نشان مي دهد كه وضعيت شهر رشت بر اساس شاخص هاي شهر خلاق (انعطاف پذيري: X=2/74، ابتكار: 66/X=2، خطرپذيري: 4/X=2، رهبري:X=2/37)  كمتر از ميانگين مورد انتظار است. همچنين بين شاخص هاي شهر خلاق و ابعاد توسعه ي پايدار رابطه ي آماري مثبت و معناداري وجود دارد (P