ارزيابي و تبيين ابعاد دلبستگي مكاني در خيابان بابا افضل شهر كاشان

دلبستگي مكاني بر پيوندهاي محكم مردم و مكان دلالت مي‌كند كه از عوامل فردي، اجتماعي و كالبدي تاثير مي‌پذيرد و بر تامين نيازهاي روحي و كيفيت زيست شهري موثر است. هدف اين مقاله بررسي ميزان دلبستگي مكاني افراد ساكن و غيرساكن به خيابان باباافضل شهر كاشان و تاثير متغيرهاي فردي، مدت اقامت و تامين مايحتاج از اين خيابان بر دلبستگي مكاني به آن و روش تحقيق توصيفي تحليلي است. پس از مطالعه كتابخانه‌اي و بررسي مباني نظري موضوع، داده‌هاي مورد نياز به شيوه پيمايشي با استفاده از پرسشنامه جمع آوري و با روشهاي آماري توصيفي و استنباطي (آزمون‌هاي پيرسون، تي و واريانس) با بهره‌گيري از نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان مي‌دهد از ميان متغيرهاي فردي، سواد، درآمد و تاهل بر دلبستگي مكاني موثرند و رابطه بين سكونت يا عدم سكونت و نيز مدت اقامت در محدوده مورد مطالعه با دلبستگي مكاني پاسخگويان به آن از نظر آماري معنادار است. همچنين رابطه معنادار تامين مايحتاج از خيابان باباافضل و دلبستگي مكاني تاييد نشد. با توجه به پايين بودن مقدار بعد مشاركت و همذات‌پنداري با مكان نسبت به ساير ابعاد ارزيابي شده دلبستگي مكاني، تقويت آن از طريق مشاركت و سهيم كردن ذينفعان در ساماندهي محدوده مورد مطالعه مي تواند در افزايش دلبستگي موثر باشد.