بررسي رابطه رفتار خود توسعه اي و عوامل موثر بر آن با بهره وري كاركنان معاونت نيروي انساني ناجا

هدف از اين پژوهش بررسي رابطه رفتار خودتوسعه‌اي با بهره‌وري كاركنان معاونت منابع انساني نيروي انتظامي و شناسايي عوامل فردي و عوامل سازماني مؤثر در رفتار خودتوسعه‌اي كاركنان معاونت منابع انساني نيروي انتظامي، همچنين عوامل سازماني و فردي موثر در بهره‌وري كاركنان معاونت منابع انساني نيروي انتظامي است. نتايج تحقيق حاضر كه از نظر هدف كاربردي و از لحظ روش مطالعه‌اي توصيفي پيمايشي است، نشان مي‌دهد كه فرماندهان و مديران مهمترين نقش را در ايجاد تمايل و رفتار خودتوسعه‌اي كاركنان دارند. ضمن آنكه توانمند‌سازي كاركنان، انگيزش شغلي، تعهد حرفه‌اي، حمايت سرپرست و حمايت سازمان نقش مهمي در افزايش تمايل و رفتار خودتوسعه‌اي و بالطبع افزايش رفتارهايي كه منجر به بهره‌وري در كاركنان مي‌گردد را دارا مي‌باشند. در اين راستا مديران و سرپرستان از طريق حمايت از تلاش‌هاي كاركنان جهت بهبود مهارتهاي كاري، ارزيابي عملكرد مناسب، بازخورد به موقع و مثبت، فراهم نمودن زمان كافي براي حضور در آموزش‌هاي رسمي و غير رسمي، تسهيل نمودن شركت افراد در فعاليت‌هاي يادگيري، ايجاد باور به يادگيري و بهبود مهارتهاي شغلي در كاركنان، اتخاذ سياستها و قوانين استخدامي مناسب، اعطاي پاداش،اجازه خطا (اشتباه كردن) به كاركنان و فراهم نمودن فرصت پيشرفت شغلي براي تمام كاركنان، مي‌توانند ضمن افزايش رفتار خودتوسعه‌اي منابع انساني، باعث افزايش اقدامات و رفتارهايي كه منجر به بهره وري در عملكرد كاركنان مي‌شود، گردند.