ارزيابي توانايي يك روش آموزش ماشين در تخمين حداكثر دبي سيلاب ناشي از شكست سد

در اين مقاله توانايي روش آموزش ماشين Support Vector Machine (SVM) در پيش بيني حداكثر دبي خروجي سيلاب ناشي از شكست سدهاي خاكي بررسي شده است. پارامترهاي ورودي مدل مورد نظر، دو پارامتر مخزن در زمان شكست يعني ارتفاع آب و حجم آب پشت سد انتخاب شد كه براي آموزش اين مدل‌ها از داده‌هاي جمع آوري شده در منابع مختلف استفاده شده است. از مجموع 112 داده، 70 درصد آن جهت آموزش مدل‌ها و 30 درصد آن جهت صحت‌سنجي، به نحوي‌كه اين دو زيرمجموعه از لحاظ آماري اختلاف معني داري نداشته باشند، انتخاب شد. بعد از بررسي چهار مدل SVM، مشخص شد كه استفاده از كرنل تابع پايه شعاعي بهترين نتيجه را در تخمين اين پديده حاصل مي‌دهد (نتايج آماري اين روش در تخمين پديده مورد نظر با 0.96=R^2، 0.03=RMSE و 0.94=R^2 و 0.05=RMSE به ترتيب در فاز آموزش و آزمون). مقايسه‌اي نيز بين 6 رابطه تجربي كلاسيك و مدل توصيه شده صورت گرفت كه نتايج نشانگر عملكرد ضعيف روابط تجربي در مقايسه با مدل‌ پيشنهادي است. در نهايت با توجه به اهميت مديريت هنگام شكست سد استفاده از روش آموزش ماشين پيشنهادي براي تخمين مقدار ماكسيمم دبي خروجي از سد پيشنهاد مي‌شود.