تحليل برترين و بدترين اوصاف اخلاقي از منظر ارسطو، آكوئيني و خواجه‌نصيرالدين طوسي

ارسطو،آكوئيني و خواجه نصيرالدين طوسي هر يك نماينده سه دوران و جهان انديشه هستند و هر سه نقش مهمي در تاسيس يا تحكيم نگرش اخلاق مربوط به خود ايفا كرده‌اند. در اين نوشتار، تلاش شد تا برترين فضيلت و بدترين رذيلت اخلاقي از منظر هر يك از اين سه حكيم و متخصص حكمت عملي مشخص و تحليل شود. برترين فضيلت براي ارسطو عدالت و بزرگ‌منشي و بدترين رذيلت، ظلم به دوستان است. براي آكوئيني نيز برترين فضيلت كاريتاس و بدترين رذيلت، يأس است. خواجه نصير نيز برترين وصف اخلاقي را جود حقيقي و بدترين را هم لجاجت مي‌داند هرچند حسد و خشم را نيز با تعابيري نسبتا مبهم مي‌توان گزينه او براي عنوان بدترين رذيلت قلمداد نمود.واكاوي و مقايسه نتيجه كار، اولا گوياي قرابت نظر خواجه نصير و آكوئيني در باب بهترين فضيلت است و ثانيا مويد ديد اجتماعي‌تر و كلان‌تر ارسطو به اخلاق و فضائل اخلاقي در قياس با دو متفكر ديگر است.