ارائه مدل تركيبي تصميم‌گيري چند شاخصه در انتخاب رسانه‌هاي ارتباطي تأمين‌كنندگان صنايع دريايي

ايجاد يك استراتژي ارتباطي مناسب يكي از عوامل كليدي موفقيت سازمان محسوب مي‌شود. براي ارزيابي و انتخاب رسانه‌هاي ارتباطي و تبليغاتي مطلوب در سازمان‌ها و شركت‌ها از شاخص‌هاي و روش‌هاي مختلفي استفاده مي‌شود اما هيچ‌كدام از اين شاخص‌ها موردپذيرش همگان واقع نشده‌اند. هدف از انجام اين مطالعه، ارائه مدلي تركيبي تصميم‌گيري چند شاخصه (MADM) جهت تعيين معيارها، رتبه‌بندي و انتخاب بهترين رسانه ارتباطي به‌منظور شناسايي تأمين‌كنندگان در صنايع دريايي ايران است. اين تحقيق بر اساس هدف، كاربردي و بر اساس ماهيت، توصيفي است كه طي چهار مرحله طراحي و اجرا گرديد. در اين مطالعه ابتدا با استفاده از تكنيك دلفي و نظرات تعداد 10 نفر از خبرگان، معيارهاي مؤثر در انتخاب يك رسانه ارتباطي تعيين و سپس براي وزن دهي شاخص‌ها از آناليز سلسله مراتبي و جهت اولويت‌بندي گزينه‌ها از روش‌هاي تصميم‌گيري چند شاخصه AHP، TOPSIS و ELECTRE استفاده گرديده است و در انتها با توجه به تفاوت نتايج حاصله، اولويت‌بندي نهايي گزينه‌ها با ادغام سه روش Copeland، Borda و Average انجام گرديده است. اعتبارسنجي مقايسات زوجي از طريق محاسبه نرخ سازگاري (IR) در نرم‌افزار Expert Choice حاصل گرديد كه در كليه شاخص‌ها كمتر از 0.1 است و پايايي آن تائيد مي‌گردد. برابر نتايج حاصل از اين تحقيق كه با رتبه‌بندي نهايي گزينه‌ها انجام گرديد: تلويزيون بهترين گزينه انتخابي است و بعدازآن پيام‌رسان‌هاي نوين در رتبه دوم قرار دارد؛ وب‌سايت و روزنامه به ترتيب در جايگاه سوم و چهارم قرار دارند. در ضمن در انتهاي اين تحقيق، الگو و مدلي استخراج شد، كه ميتوان در موارد مشابه و در ساير صنايع عمده و زيرساختي كشور (پتروشيمي، نفت، ريلي، هوايي و)... از آن بهره برد.