رابطه ويژگي هاي شخصيتي كارآفريني با بهره وري و عملكرد شغلي مديران

هدف از پژوهش بررسي رابطه ويژگي هاي شخصيتي كارآفريني مديران با بهره وري و عملكرد شغلي آنان در مقاطع مختلف تحصيلي شهر سنندج بود. اين تحقيق از نوع مطالعات توصيفي پيمايشي همبستگي مي باشد و جامعه آماري ن را مديران مدارس مقاطع مختلف تحصيلي شهر سنندج در سال تحصيلي۹۳۹۲ تشكيل دادند كه با استفاده از نمونه گيري تصادفي طبقه اي نسبي165 نفر مطابق جدول كرجسي و مورگان انتخاب شدند. جهت گردآوري داده هاي مورد نياز از سه پرسشنامه استفاده شد: 1 پرسشنامه ويژگي شخصيتي كارآفرينانه 2 پرسشنامه عملكرد شغلي و3 پرسشنامه بهره وري نيروي انساني. براي به دست آوردن روايي پرسشنامه ها از روش محتوايي و صوري استفاده شد. ضريب پايايي محاسبه شده از طريق آلفاي كرونباخ هم به ترتيب92/.،۸2/۰ و۸6/۰ برآورد گرديد. جهت تجزيه و تحليل داده ها از روش هاي آمار توصيفي و آمار استنباطي؛ همچون آزمون T، ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون گام به گام استفاده شد. نتايج نشان داد كه: وضعيت ويژگي هاي شخصيتي كارآفريني در مديران، بهره وري و عملكرد شغلي در سطح قوي بوده و ابعاد ويژگي هاي شخصيتي كارآفريني مديران بالاتر از سطح متوسط است. همچنين نتايج بيانگر رابطه مثبت و معنادار بين ميزان ويژگي هاي شخصيتي كارآفريني مديران و ابعاد آن با عملكرد و بهره وري شغلي آنان است.