بررسي دلايل تواتر قرائات رايج

نوشتار پيش رو، مروري كوتاه بر نظريه تواتر قرائات و نقد ادلّه آن است. قرائت يا همان «ويژگي‌هاي زباني و گفتاري واحد مقروء»، از غالبِ مورد اتفاق، و اندكِ مورد اختلاف ميان قرّاء، تشكيل يافته است. در اين نگاشته، به بررسي شرايط انتساب قرائت به نبي اكرم از مجراي احراز تواتر آن مي‌پردازيم. به نظر نگارنده ادلّه‌ مورد استناد قائلان به تواتر، ناتمام است؛ زيرا اين ادلّه نهايتاً، قرائت واحد يا قرائات متعدد را تا عصر نزول به پيش مي‌برند، ليك دليلي بر تقريري بودن آن‌ها و بر فرض تقريري بودن، دلايلي بر وحيانيّت آن‌ها نيست. البته هر اختلافي در قرائت، لزوماً به تغييريافتگي در قرآن نمي‌انجامد و بر فرض بروز تغيير نيز به معناي تحريف نخواهد بود.