پژوهشي نو در صفت قلقله

يكي از صفات فرعي حروف كه از اهميت بسزايي برخوردار است، صفت قلقله مي¬باشد كه مورد اختلاف نظر دانشمندان قرائت پژوه بوده و در كتاب‌هاي تجويد و قرائت بدان پرداخته شده است. در اين نوشتار به بررسي مباحث مختلف و موضوعاتي از قبيل تعداد حروف قلقله و مراتب آن از شدت به ضعف، كيفيّت اداي قلقله، پرداخته¬ايم. همچنين به اين پرسش، پاسخ داده شده است كه آيا قلقله صفت لازمه حرف است يا فقط در هنگام سكون و وقف عارض مي¬شود و آيا قلقله داراي صفت ضدّ خود مي¬باشد يا خير؟ از آنجا كه آسيب‌هاي مربوط به اجراي قلقله يكي از مصاديق لحن خفي است كه تنها استادان زبردست و قاريان برجسته آن را درك مي‌كنند كه در اين نوشتار مورد بررسي قرار گرفته است. در پايان تصريح شده كه قلقله از صفات فرعي غير متضاد مي¬باشد كه فقط در هنگام سكون در حروف «قطب جدّ» وجود دارد و هدف از آن محافظت از ماهيت و صفات اصلي آن حروف از قبيل جهر و شدت مي¬باشد. قلقله منحصرا در حروف قطب جد وجود دارد و اجراي آن در ساير حروف، خطايي شايع و آشكار به شمار مي¬رود. همچنين صداي قلقله جزئي و اندك مي¬باشد كه نبايد به حدّ حركت كامل برسد.