گونه‌شناسي منابع علوم و فنون قرائات در حوزه اصطلاحات دانش قرائت

بررسي زبان دانش و شيوه تعليم و تعلم آنها از نيازهاي ضروري در علوم اسلامي است. توجه به اصطلاحات دانش قرائت و علوم وابسته به آن به عنوان يكي از علوم متقدم اسلامي از جمله راهكارهاي بايسته در حوزه تحليل زبان دانش قرائت به شمار مي‌رود. موضوع اصلي اين نوشتار بررسي منابع اصطلاح‌شناسي در حوزه دانش قرائت و علوم مرتبط با آن و گونه‌شناسي اين منابع است. نتايج مهمي كه با بررسي منابع به دست آمده آن است كه عمده فعاليت‌ها در اين بخش، از سوي دانشمندان اهل سنت انجام شده است و دانشمندان شيعه سهم كمي را به خود اختصاص داده اند. ترجمه، تدوين متون، نقد كتب مصطلحات،‌ بررسي خاستگاه اصطلاحات، گونه‌شناسي آنها و بررسي نقش دانشمندان فريقين از جمله فعاليت‌هاي مفيد و لازم در اين عرصه است.‌ اصطلاحات دانش قرائت بر اساس رابطه معنايي به اقسام گوناگوني مانند متداخل، مشترك، متباين، مترادف،‌ قابل تقسيم‌پذير است. اين پژوهش گونه‌شناسي منابع دانش قرائت، زمينه هاي تحقيق در اين عرصه را روشن نموده و منابع مورد نياز را به علاقه‌مندان اين رشته معرفي نموده است.