تحليل نمادها در سروده‌هاي سياسي، اجتماعي و ديني جواد جميل

كاربرد نماد در شعر معاصر يكي از ويژگي‌هاي اصلي شاعراني است كه با چند لايه كردن زبان خود بر زيبايي اشعار خود مي‌افزايند، و روشي است كه شعراء قادرند از آن براي الهام بخشي و انتقال پيام‌شان استفاده نمايند. در اين ميان ادبيات متعهد عربي از اين ويژگي و ظرفيت هنري بهره جسته است و شاعران متعهد از جمله جواد جميل شاعر معاصر عراقي در مجموعه اشعار خود، با استفاده از نمادها با خلق تصاويري زيبا و بديع، زبان رمز را براي سروده هاي ديني و سياسي اجتماعي خود برگزيده‌اند. جواد جميل با توجه به حاكميت فضاي اختناق و نيز به دليل پرهيز از صراحت گويي، تعبيراتي رمزگونه در شعرش به كار برده است. او براي بيان مقاصد و مفاهيم مورد نظر شعر خود به زبان رمزي پناه مي برد و در اين راستا انواع نمادها را استفاده مي كند تا مفاهيم خود را تصويري كرده و در ذهن مخاطب جاي دهد. داده هاي مورد استفاده در پژوهش حاضر از نظر نوع تحقيق كتابخانه‌اي، اينترنتي، اسناد و مطالعه آثار شاعر و روش پژوهش، تحليلي توصيفي است.