رابطه ي علّي انطباق پذيري شغلي بر اساس خودكارآمدي شغلي و ويژگي هاي شخصيتي و ميانجيگري بلوغ شغلي

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه‌ي علّي انطباق‌پذيري شغلي بر اساس خودكارآمدي شغلي و  ويژگي هاي شخصيتي و ميانجي‌گري بلوغ شغلي بين كاركنان اداره‌ي زندان‌هاي كرمانشاه، مي‌باشد. پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي و تحليل مسير است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه كاركنان اداره زندان‌هاي كرمانشاه مي‌باشد . تعداد 200 نفر به روش نمونه‌گيري هدفمند در دسترس انتخاب شدند. جهت جمع‌آوري اطلاعات و داده‌ها از پرسشنامه هاي زير استفاده گرديد كه عبارتند از الف: انطباق‌پذيري شغلي ساويكاس(2012) ب: خودكارآمدي شغلي ريگز و نايت  (1994ج: lNEO و د: بلوغ شغلي ايزدي يزدان آبادي (1385) . جهت تجزيه و تحليل داده ها از ضريب همبستگي پيرسون، رگرسيون و تحليل مسير استفاده گرديد . نتايج نشان داد بين ويژگي هاي شخصيتي با بلوغ شغلي، خودكارآمدي شغلي و انطباق پذيري شغلي وجود دارد . همچنين ويژگي هاي شخصيتي علاوه بر تأثير مستقيم، از طريق متغير بلوغ شغلي نيز بر متغيرهاي انطباق پذيري شغلي و خودكارآمدي شغلي تأثير دارد. همچنين مدل از برازش مناسبي برخوردار است.