اثربخشي «آموزش حيا» بر «كاهش اعتياد به اينترنت» و «رفتارهاي پرخطر»

هدف اين پژوهش، تعيين اثربخشي «آموزش حيا» بر «كاهش اعتياد به اينترنت» و «رفتارهاي پرخطر» در دختران نوجوان دبيرستان بود. به اين منظور، از طرح شبه آزمايشي با گروه كنترل و آزمايش استفاده شد. تعداد بيست دانش‌آموز داراي رفتار پرخطر از يك دبيرستان دخترانه منطقه پنج شهر تهران با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. پروتكل «آموزش و مداخله‌اي حيا» در هشت جلسه اجرا و اعمال شد. آزمودني‌ها در دو نوبت پيش و پس از مداخله، به «پرسشنامه اعتياد به اينترنت يانگ» (IAT)، «مقياس خطرپذيري نوجوانان ايراني» (IARS) و «اطلاعات جمعيت‌شناختي» پاسخ دادند. داده‌ها به روش تحليل كوواريانس تحليل شدند. نتايج نشان داد كه: «آموزش حيا» در «كاهش اعتياد به اينترنت» تأثير معناداري داشت؛ در «كاهش رفتارهاي پرخطر» تأثير معناداري نداشت؛ به كاربران كمك مي‌كند كه «خودكنترليِ» بيشتري در مواجهه «سكس مجازي» و «هرزه‌نگاري» داشته باشند؛ البته با توجه به عللي گوناگون و متنوعِ رفتارهاي پرخطر نمي‌توان انتظار تغيير فوري و كوتاه‌مدت داشت، بلكه بايد «آموزش حيا» را به‌عنوان «رويكردي پيشگيرانه» ملاحظه كرد