بازشناسي مؤلفه‌هاي زيبايي‌شناسي و هنر براي برنامه درسي از منظر منابع مكتوب و ديدگاه صاحب‌نظران

پژوهش حاضر، زيبايي‌شناسي و هنر را به‌عنوان يك پارادايم و چشم انداز برنامه درسي بررسي نموده است تا مؤلفه‌ها و آموزه‌هايي كه پارادايم مذكور مي‌تواند براي يك برنامه درسي داشته باشد را ارائه كند. بدين منظور ابتدا منابع مكتوب دو رشته مطالعات برنامه درسي و هنر كه با روش نمونه‌گيري زنجيره‌اي بدست آمده بودند مطالعه و سپس ديدگاه صاحب‌نظران دو رشته مذكور كه با نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شده بودند بررسي شد. روش تحقيق حاضر از نوع رويكرد آميخته بود كه از روش مطالعه كتابخانه‌اي و مصاحبه براي داده‌هاي كيفي و از روش پيمايشي و پرسشنامه براي داده هاي كمي استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده‌هاي كيفي از تحليل تفسير و استنباط و جهت داده‌هاي كمي از آمار توصيفي و در برآورد روايي و پايايي ابزار از روايي محتوايي و آلفاي كرونباخ بهره گرفته شد. نتايج نشان داد زيبايي‌شناسي و هنر مي‌توانند براي برنامه درسي و عناصر آن مؤلفه‌هايي ارائه نمايد كه در اين پژوهش 73 مؤلفه به دست آمد و همه آن‌ها در بررسي مجدد بر اساس ديدگاه صاحب‌نظران از منظر صبغه هنري و زيبايي‌شناسي داشتن، مناسب تشخيص داده شدند.