بررسي رابطه بين سايش ‌اجتماعي و تعارض كار خانواده با فرسودگي عاطفي معلمان ابتدايي كرمان

هدف پژوهش حاضر تعيين رابطه بين سايش اجتماعي و تعارض كار خانواده با فرسودگي عاطفي معلمان ابتدايي كرمان بود. پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه معلمان دوره ابتدايي شهر كرمان به تعداد 1600 نفر (1200 زن و 400 مرد) بود. حجم مطلوب نمونه با توجه به فرمول كوكران 310 نفر بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي 232 زن و 78 مرد به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي سايش ‌اجتماعي دافي و همكاران (2002)، تعارض كار خانواده كارلسون و همكاران (2000) و فرسودگي عاطفي مسلچ (1985) استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندمتغيره استفاده شد. يافته‌ها نشان داد كه بين سايش اجتماعي، سايش همكار و سايش سرپرست با فرسودگي عاطفي معلمان رابطه مثبت و معناداري وجود دارد (05/0≥P). همچنين، بين تعارض كار خانواده و تعارض خانواده كار با فرسودگي عاطفي معلمان رابطه مثبت و معناداري وجود دارد (05/0≥P). علاوه ‌بر اين، سايش اجتماعي و تعارض كار خانواده در مجموع قادرند 6/56 درصد از تغييرات فرسودگي عاطفي معلمان دوره ابتدايي را به‌طور معني‌داري پيش‌بيني كنند (566/0R lt;sup gt;2 lt;/sup gt;=). با توجه به نتايج پژوهش مي‌توان بيان كرد معلماني كه سايش اجتماعي و تعارض كار خانواده در آنها كم‌تر است، از سطح فرسودگي عاطفي پايين‌تري برخوردارند.