ارزيابي و انتخاب بالاترين عوامل رضايت‌مندي كاركنان سازمان با به‌كارگيري روش‌هاي ANP و همبستگي (مطالعه موردي يكي از يگان‌هاي نهاجا)

نتايج تحقيقات نشان مي‌دهند كه عوامل متعددي در سازمان‌هاي مختلف موجب افزايش يا كاهش ميزان رضايت شغلي در كاركنان مي‌گردد. اين تحقيق ازنظر هدف كاربردي و ازنظر روش توصيفي – پيمايشي است جامعه آماري در اين تحقيق 142 نفر بود پرسشنامه به كار گرفته‌شده پرسشنامه استاندارد رضايت شغلي JDI بوده كه روايي و پايايي آن تأييد گرديده است. همچنين آزمون پيرسون و آزمون t تعميم‌يافتگي نتايج تأييد گرديد.در اين تحقيق، با دو روش پيمايشي براي شرايط واقعي و تحليل شبكه‌اي براي شرايط ايده آل حاصل گرديد و با يكديگر مقايسه شدند (شكل 3).  عوامل اصلي رضايتمندي در سازمان يادشده عبارت‌اند از: همكاران، شغل و ماهيت كار، مدير و سرپرست، امكانات و شرايط كار، مسير شغلي و ارتقاء، شخصيت، فرهنگ و جوسازماني و حقوق و مزايا. ارزيابي نتايج نشان مي‌دهد كه ميزان رضايتمندي كاركنان در سازمان مورد بحث خوب است. ليكن مديريت ارشد سازمان جهت افزايش رضايتمندي مي‌بايست بر بالا بردن ميزان حقوق و مزايا به‌عنوان اولين فاكتور و افزايش توان مديريت و سرپرستي به‌عنوان دومين عامل تلاش نمايد.