ناهمساني اصول انگيزش در منظومه معرفتي قرآن و پارادايم غربي آن

اصول «انگيزش» از مباحث مهم روان‌شناسي است كه در علوم تربيتي، روان‌شناسي، مديريتي و ... كاربرد فراوان دارد. انگيزه عاملي است كه سبب ايجاد، تقويت و يا جهت دادن به رفتار انسان مي‌گردد. اصول انگيزش، قواعدي است كه مفسر انگيزه‌هاست. اين اصول از نگاه قرآن و روان شناسي نو، به دليل اختلاف مباني تا حدودي متمايز مي‌باشد و داراي آثار و پيامدهاي متفاوتي نيز خواهد بود. در اين مقاله، تأثير مباني هستي‌شناختي و پيامدهاي آن در مبحث «اصول انگيزش» از ديدگاه قرآن و غرب، با روش تحليلي_ تطبيقي بررسي گرديده و ضمن نقد ديدگاه غرب، به تبيين اصول انگيزشي مستنبط از قرآن، پرداخته شده است. اين تحقيق نشان مي‌دهد بر اساس مباني غربي، سه اصل «لذت‌طلبي، تعادل‌حياتي و خودشكوفايي» شاكله نظام انگيزشي غرب را تشكيل مي‌دهد، و طبق مباني قرآني، چهار اصل «ميل به جاودانگي، لذت‌طلبي، شكرگزاري و كمال‌جويي» مبيّن انگيزه‌هاست. همچنين آثار و پيامدهاي نمونه انگيزشي غربي با قرآني، متفاوت است كه برخي از تفاوت‌ها را بيان نموديم.