شناسايي عوامل زمينه‌ساز طلاق هيجاني در بافتار فرهنگي اجتماعي شهر كرج

رابطه هيجاني بنيادي‌ترين عامل پيوند زناشويي است و مخرب‌ترين رابطه، ارتباط نزديكي است كه تهي از صميميت و مهرورزي باشد. در عصر حاضر بروز و رشد طلاق هيجاني، اصلي‌ترين كاركرد خانواده را مختل كرده است. پژوهش حاضر باهدف بررسي عوامل زمينه‌ساز طلاق هيجاني در بافت اجتماعي فرهنگي شهر كرج انجام شد تا برآيندهاي آن بتواند ضمن پيشگيري از گسترش طلاق هيجاني زمينه غني‌سازي روابط زناشويي را فراهم آورد. جامعه آماري شامل همه زوجين مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره رازي شهر كرج بود كه از آن‌ها آزمون طلاق هيجاني گاتمن به عمل آمد. با استفاده از روش نظريه داده بنياد و نمونه‌گيري هدفمند 20 نفر انتخاب شد و تا رسيدن به اشباع نظري مصاحبه با آن‌ها ادامه يافت. با ابزار مصاحبۀ نيمه ساختاريافته، داده‌ها جمع‌آوري و براي شناسايي عوامل و تحليل داده‌ها از فنون «كدگذاري مفاهيم و پي‌ريزي يك ديدگاه» اشتراوس و كربين استفاده شد. تجزيه‌وتحليل داده‌هاي به‌دست‌آمده در كدگذاري باز، به شناسايي عوامل فردي؛ خانوادگي؛ رابطه‌اي و فرايندي؛ اجتماعي فرهنگي منجر شد. برآيندها نشانگر اين است كه «عدم مراقبت و عشق‌ورزي» مقوله محوري الگوي يافته‌هاي پژوهش است. با توجه به يافته‌هاي پژوهش به مشاوران و روانشناساني كه به فعاليت حرفه‌اي مشاوره ازدواج و زوج‌درماني اشتغال دارند، پيشنهادمي شود كه به عوامل زمينه‌سازي كه در اين مقاله آمده توجه ويژه‌اي داشته باشند و به زوج‌ها مهارت و هنر مراقبت از عشق (احترام، اعتماد، پذيرش، صداقت، وفاداري، تعهد و حمايت) را آموزش دهند.