شناسايي موانع ساختاري كارآفريني سازماني در وزارت ورزش وجوانان

پژوهش حاضر با هدف شناسايي موانع ساختاري كارآفريني سازماني در وزارت ورزش و جوانان انجام گرفته است. اين تحقيق از نظر هدف، كاربردي و از نظر استراتژي توصيفي پيمايشي و به روش آميخته نوع اول (كيفي و كمي) انجام گرفت. جامعه آماري تحقيق شامل مديران فعلي و سابق وزارت ورزش و خبرگان دانشگاهي بوده است. در بخش كيفي اين تحقيق، نمونه‌گيري هدفمند به‌كار گرفته شد كه با مصاحبه با 13 نفر از اعضاي جامعه اشباع حاصل شد. در بخش كيفي پژوهش و به‌منظور شناسايي موانع ساختاري كارآفريني سازماني، تكنيك تحليل محتواي كيفي و كدگذاري‌هاي باز و محوري، و در بخش كمي تكنيك AHP اجرا شد. با تحليل داده‌هاي كيفي شامل هفت مانع ساختاري كارآفريني سازماني در وزارت ورزش و جوانان به ترتيب، موانع سيستم تحقيق و توسعه (با وزن 256/0)، سيستم ارزيابي عملكرد (با وزن 172/0)، سيستم پاداش (با وزن 152/0)، تصميم‌گيري (با وزن 132/0)، راهبرد (با وزن 104/0)، سيستم مالي (با وزن 095/0) و ساختار سازماني (با وزن 088/0) مي‌باشند. پيشنهاد مي‌شود در برنامه‌هاي اجرايي مواردي مانند واگذاري اختيارات بيشتر به كاركنان، ترغيب افراد به بيان نظرهاي نو و خلاقانه، ايجاد فضاي رقابت توأم با حس اعتماد در سازمان مد نظر قرار گيرد.