رابطۀ هوش اخلاقي و رفتار شهروندي سازماني (مطالعۀ موردي: كاركنان و اعضاي هيئت‌علمي پرديس ابوريحان ـ دانشگاه تهران)

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه بين هوش اخلاقي و رفتار شهروندي سازماني در ميان كاركنان و اعضاي هيئت‌علمي پرديس ابوريحان دانشگاه تهران، با استفاده از روش تحقيق توصيفي، از نوع همبستگي، انجام شد. جامعه آماري مورد نظر در اين تحقيق را كليه كاركنان و اعضاي هيئت‌علمي پرديس ابوريحان دانشگاه تهران تشكيل دادند كه بر اساس آخرين آمار و اطلاعات 230 نفر (163 نفر كاركنان و 67 نفر استادان) بودند و 144 نفر به عنوان نمونه به روش نمونه‌گيري طبقه‌اي انتخاب شدند. به منظور سنجش متغيرهاي مورد استفاده در پژوهش از دو پرسش‏نامه «هوش اخلاقي» لنيك و كيل و «رفتار شهروندي سازماني» پودساكف و همكارانش استفاده شد. روايي محتوايي پرسش‏نامه‌ها به تأييد متخصصان و استاد راهنما رسيد. پايايي پرسش‏نامه‌ها، بر اساس ضريب آلفاي كرونباخ، براي هوش اخلاقي 0.86 و براي رفتار شهروندي سازماني 0.89 برآورد شد. براي تجزيه‌وتحليل، روش‌هاي آماري توصيفي و آمار استنباطي (همبستگي پيرسون) به كار رفت. يافته‌هاي پژوهش نشان داد هوش اخلاقي و همه مؤلفه‌هاي آن (درست‌كاري، دلسوزي، مسئوليت‌پذيري، گذشت) با رفتار شهروندي سازماني رابطه مثبت و معنادار دارد.