اثر سامانه مديريت دانش و فناوري اطلاعات بر قدرت تصميم‌گيري مديران و ارائه الگوي بهينه براي مديران سازمان‌هاي دولتي

زمينه و هدف: در عصر اطلاعات، مزيت اصلي در سرمايه دانش نهفته است. دانش در دنياي پيشرفته امروز به سرعت در حال تبديل شدن به مزيت رقابت اصلي سازمان‏ها مي‏باشد. روند اوج يافتن نقش دانش، نوآوري و فناوري‏هاي نوين در ايجاد مزيت‏هاي راهبردي و اهميت يافتن ارزش منابع دانش در اداره سازمان‏ها موجب شده است تا مقوله مديريت دانش در قلب سياست‏هاي راهبردي سازمان‏ها جاي گيرد. بر اين اساس، توجه ويژه به مديريت دانش به دليل تحقق اهداف سازمان‏ها ضروري به نظر مي‏رسد و تبيين جايگاه مديريت دانش و كاركردهاي آن در سازمان‏ها از اهداف پژوهش حاضر مي‏باشد. روش‌شناسي: روش پژوهش حاضر كتابخانه‏اي مي‏باشد. هدف اين پژوهش بررسي اثر سامانه مديريت دانش و فناوري اطلاعات بر قدرت تصميم‌گيري مديران و ارائه الگوي بهينه براي مديران سازمان‌هاي دولتي است و جامعه آماري اين پژوهش شامل 135نفر است. شركت كنندگان تركيبي از پرسشنامه‌هاي استاندارد اصلاح شده مربوط به مديريت دانش و قدرت تصميم‌گيري و فناوري اطلاعات را تكميل كردند. داده‌ها به روش همبستگي و برازش رگرسيوني مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها و نتيجه‌گيري: نتايج حاصل از بررسي ضريب همبستگي پيرسون نشان داد كه فرايندهاي مديريت دانش و فناوري اطلاعات اثر معناداري بر روي قدرت تصميم‌گيري دارد. در حدود70 درصد از فرايند تصميم‌گيري مديران را مي‌توان به‌وسيله مديريت دانش و فناوري اطلاعات تبيين كرد.