ارزيابي ميزان و چگونگي آگاهي مديران رسانه‌ها از زلزله و مديريت آن

رسانه‌ها به‌عنوان بخشي اطلاع‌رسان و آگاهي‌بخش، در ارتباط با مخاطبان و افكار عمومي مي‌توانند نقشي اثرگذار در كنترل مخاطرات و مديريت بحران ايفا كنند. چگونگي انتشار اين اطلاعات و اخبار به همان ترتيب كه در تصميم‌گيري‌ها و واكنش‌هاي مديريتي، امدادرساني و ايجاد آرامش و ثبات مؤثرند، توانايي ايجاد شايعات، ترس، خشونت و بي‌نظمي را نيز دارند. از اين‌رو مديران بحران و اصحاب رسانه‌ در چنين شرايطي بايد توان تحليل و تطابق آدميان با اطلاعات پيراموني آنها را داشته باشند.اين پژوهش با هدف ارزيابي ميزان آگاهي مديران رسانه‌ها از زلزله و تبيين نقش آنها در مديريت بحران اين مخاطرۀ طبيعي و نيز افزايش ضريب ايمني سازمان‌هاي رسانه‌اي كشور در برابر زلزله از طريق تقويت آگاهي مديران و توانمندسازي آنها براي برنامه‌ريزي، تصميم‌گيري و اجراي برنامه‌هاي افزايش فرهنگ ايمني در برابر زلزله انجام گرفت. حساس‌سازي مديران رسانه‌ها براي اتخاذ رويكردها، راهبردها و برنامه‌هاي اجرايي رسانه‌اي در مواجهه با زلزله از ديگر اهداف اين پژوهش بود.بدين منظور جامعۀ آماري شامل 46 رسانه اعم از رسانه‌هاي مكتوب، ديداري و شنيداري و نيز خبرگزاري‌ها از طريق تمام‌شماري تعيين و پرسشنامه‌اي طراحي شد كه با روش مصاحبۀ عميق با مديران رسانه‌ها انجام گرفت. تحليل يافته‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS مبين آن است كه: رسانه‌ها به‌عنوان بخشي اطلاع‌رسان و آگاهي‌بخش، در ارتباط با مخاطبان و افكار عمومي مي‌توانند نقشي اثرگذار در كنترل مخاطرات و مديريت بحران ايفا كنند. چگونگي انتشار اين اطلاعات و اخبار به همان ترتيب كه در تصميم‌گيري‌ها و واكنش‌هاي مديريتي، امدادرساني و ايجاد آرامش و ثبات مؤثرند، توانايي ايجاد شايعات، ترس، خشونت و بي‌نظمي را نيز دارند. از اين‌رو مديران بحران و اصحاب رسانه‌ در چنين شرايطي بايد توان تحليل و تطابق آدميان با اطلاعات پيراموني آنها را داشته باشند.اين پژوهش با هدف ارزيابي ميزان آگاهي مديران رسانه‌ها از زلزله و تبيين نقش آنها در مديريت بحران اين مخاطرۀ طبيعي و نيز افزايش ضريب ايمني سازمان‌هاي رسانه‌اي كشور در برابر زلزله از طريق تقويت آگاهي مديران و توانمندسازي آنها براي برنامه‌ريزي، تصميم‌گيري و اجراي برنامه‌هاي افزايش فرهنگ ايمني در برابر زلزله انجام گرفت. حساس‌سازي مديران رسانه‌ها براي اتخاذ رويكردها، راهبردها و برنامه‌هاي اجرايي رسانه‌اي در مواجهه با زلزله از ديگر اهداف اين پژوهش بود.بدين منظور جامعۀ آماري شامل 46 رسانه اعم از رسانه‌هاي مكتوب، ديداري و شنيداري و نيز خبرگزاري‌ها از طريق تمام‌شماري تعيين و پرسشنامه‌اي طراحي شد كه با روش مصاحبۀ عميق با مديران رسانه‌ها انجام گرفت. تحليل يافته‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS مبين آن است كه: 1. ميزان آگاهي مديران رسانه‌هاي بررسي‌شده از پديدۀ زلزله، مطلوب است و آنان نحوۀ مواجهۀ صحيح با زلزله را مي‌دانند؛ 2. ميزان آگاهي مديران رسانه‌هاي بررسي‌شده از مديريت بحران، قوانين و آيين‌نامه‌هاي مربوط به آن كم است؛  3. با اينكه اكثر مديران رسانه‌هاي بررسي‌شده وقوع يك زلزلۀ بزرگ را تجربه كرده‌اند يا در پوشش خبري آن نقش داشته‌اند، به مديريت و كنترل پيامدهاي سوء ناشي از زلزله توسط رسانه‌ها باور ندارند؛ 4. ساختمان اكثر رسانه‌هاي بررسي‌شده در برابر زلزله، ناايمن است و مقاوم‌سازي نشده‌اند. همچنين مهم‌ترين چالش مديران رسانه‌هاي بررسي‌شده در اقدام نكردن به مقاوم‌سازي ساختمان رسانه، موانع حقوقي، مالكيتي و نيز مسائل مالي است. 5. بيشتر مديران رسانه‌ها به موضوع مقاوم‌سازي غيرسازه‌اي در فرايند مديريتي خود توجه نداشته‌اند. 6. بيشتر مديران رسانه‌ها، اقدامات عملي و مؤثري را در زمينۀ آمادگي كاركنان خود براي مواجهه با زلزله انجام نداده‌اند.