كاهش اثر هارمونيك هاي سوييپ ويبراتور با استفاده از شيفت فاز ثابت در ميدان نفتي اهواز

استفاده از ويبراتورها به عنوان منبع انرژي تكرار پذير و سازگار با محيط زيست در عمليات لرزه‌نگاري ميادين نفت و گاز درحال افزايش بوده است، هر چند استفاده از اين نوع چشمه انرژي نيز داراي محدوديت‌هايي مي‌باشد. يكي از موارد محدوديتي اين نوع از چشمه انرژي وجود نوفه‌هاي اعوجاج (هارمونيكهاي زوج، فرد و كل) است كه باعث كاهش كيفيت داده‌هاي حاصل شده و در حين عمليات نيز با تكرار سوييپ‌ها در جهت كاهش اثر آنها باعث افزايش زمان و هزينه عمليات مي‌گردند. در اين مقاله با استفاده از چرخش فاز به ميزان pi 180 درجه در سوييپ‌هاي توليدي توسط ويبراتور نسبت به حالت فاز ثابت، تاثير كاهش مقادير اين نوع از هارمونيك‌ها بررسي گرديده است. در اين پژوهش، در حين عمليات لرزه‌نگاري 3 بعدي بر روي ميدان نفتي اهواز، دو شوت در فاصله بسيار نزديك به‌هم (به منظور بررسي در شرايط كاملاً يكسان محيطي)، يكي با فاز ثابت و ديگري با فاز متغير انجام گرديد. نتايج حاصل از تحليل و آناليز داده‌هاي حاصل بيانگر اين مسئله است كه در حالت فاز متغيرنسبت به حالت فاز ثابت (شيفت فاز به ميزان 180 درجه نسبت به حالت فاز صفر)، علاوه بر ايجاد سوييپي با دامنه بهتر در محدوده فركانسي مشابه و همچنين نوسان كمتر امواج توليدي، داده‌هاي بهتري نيز بدست آمده كه كمتر تحت تاثير هارمونيك‌ها قرار گرفته‌اند.