بررسي انتقادي فرضيه تكامل داروين با تأكيد برآراء آيت الله جوادي آملي

A Critical Study of The Darwinian Evolution Theory with an Emphasis on Ayatollah Javadi`s Opinions

فرضيه تكامل داروين(فرگشت) همواره مورد تضارب آراء صاحب­نظران عرصه علم ودين بوده است. در اين ميان آيت الله جوادي آملي با تكيه بر مباني عقلي اصالت وجود، تشكيك وجود و حركت جوهري و مباني تفسيري چون آفرينش انسان نخستين از عناصر ارضي و تدريجي بودن خلقت انسان به ارزيابي اين فرضيه مي پردازد. مساله مقاله تحليل نظريه ­ي داروين با تكيه بر انتقادات ­آيت الله جوادي آملي در سه حوزه هستي­ شناسي، معرفت­شناسي و زبان­ شناسي با روش توصيفي است . مهم­ترين رهيافت­هاي اين مقاله عبارتند از: در حوزه هستي شناسي عبارتند از امتناع عليّت تضاد براي حركت ، عدم فاعليت شي براي حركت ، عدم غايت­ مندي حركت تكاملي ، امتناع عقلي و تجربي انقلاب در ذات انسان، عدم انحصار ابزار معرفت به حس ، عدم سرايت نامحدود دستاوردهاي تجربي به معارف غير تجربي و عدم تساوي ارزش گزاره ­هاي تجربي با عقلي. از نتايج زبان شناسي مي­توان به خلط فرضيه غير يقييني با نظريه ثابت عقلي و عدم تصرّف فرضيه تكامل داروين در ظاهر متون ديني در رابطه­ با كيفيت پيدايش انسان اشاره نمود .

no abstract.