تحليل گفتمان شعر حجم و شعر انقلاب اسلامي

جريان شعر حجم( حجم گرايي) و جريان شعر انقلاب اسلامي دو جريان معاصر هستند كه در دو سوي مناسبات و رخدادهاي شعري پنج دهه اخير ايران قرار دارند. جريان شعر انقلاب داعيه دار و مروج شعر متعهد است و جريان شعر حجم آوانگارديسم و عدم تعهد شعري را در دوره هاي مختلف نمايندگي كرده است. تاكنون در گفته ها و برخي نوشته ها نشانه هاي زياد و سخن هاي فراوان و درستي در تقابل گفتماني اين دو جريان ديده شده است. اين دو جريان شعري، به اصطلاح رقيب گفتماني يكديگرند و عناصر گفتماني شان در طول ساليان اخير مدام در حال واسازي عناصر گفتمان رقيب بوده و سعي داشته اند گفتمان رقيب را از ميدان به در ببرند. در اين مقاله براساس روش تحليل گفتماني «لاكلا» و «موفه» ، تقابل گفتماني اين دو جريان شعري براساس دو متن مهم مرتبط با اين دو گفتمان، تحليل شده است. بيانيۀ شعر حجم و بيانيۀ شعر انقلاب اسلامي( موخرۀ مجموعه شعر «رجعت سرخ ستاره») دو متن مورد بررسي در اين مقاله هستند.