مقايسه تنظيم ‌شناختي هيجان و تاب‌آوري در دانش‌آموزان معتاد به اينترنت و دانش‌آموزان عادي

هدف: هدف پژوهش حاضر تعيين راهبردهاي تنظيم‌ شناختي هيجان و ميزان تاب‌آوري در دانش‌آموزان دختر معتاد به اينترنت و دانش‌آموزان عادي بود. روش: روش پژوهش توصيفي از نوع علي- مقايسه‌اي و جامعه آماري تمام دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر كاشان در نيمسال اول سال تحصيلي 95-1394 به ‌تعداد 3402 نفر بود. از ميان ۲۰ مدرسه به‌روش نمونه‌گيري تصادفي ساده ۵ مدرسه با نام‌هاي نرگس، خديجه كبري، فاطمه زهرا، شاهد و اميرالمؤمنين انتخاب شد. سپس بر اساس پيشنهاد ون وورهيس و مورگان (2007)، و بر اساس نمره آزمون اعتياد به اينترنت يانگ (۱۹۹۸) و نيز غربال‌گري ۵۵ دانش‌آموز معتاد به اينترنت و ۵۵ دانش‌آموز عادي انتخاب شد. ابزار پژوهش پرسشنامه تنظيم‌ شناختي هيجان گارنفسكي، كرايج و اسپينهاون (2001)، مقياس تاب‌آوري كانر-ديويدسون (۲۰۰۳) و آزمون اعتياد به اينترنت يانگ (۱۹۹۸) بود. داده‌ها پس از حذف ۱۰ پرسشنامه مخدوش و ۲ داده پرت، با استفاده از تحليل واريانس چند متغيري و آزمون t تحليل شد. يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد تفاوت دو گروه دختران معتاد به اينترنت و عادي در مؤلفه‌هاي پذيرش (p=0/039, F=4/378)، تمركز مجدد مثبت (p=0/008, F=7/311)، تمركز مجدد برنامه‌ريزي (p=0/001, F=15/294)، ديدگاه‌پذيري (p=0/006, F=7/783)، ملامت خويشتن (p=0/001, F=13/021)، نشخوارگري (p=0/006, F=8/019)، ملامت ديگران (p=0/001, F=11/635) و تاب‌آوري (p=0/001, t=6/912) معنادار است. نتيجه‌گيري: پيشنهاد مي‌شود والدين و مربيان با پرورش مهارت‌هاي شناختي، تنظيم هيجان و تاب‌آوري در دوران كودكي، از آسيب‌هاي احتمالي مانند اعتياد به اينترنت در دوران نوجواني و بزرگ‌سالي پيشگيري كنند.