اثربخشي آموزش بازي‌هاي حركتي موزون بر دلبستگي و اختلال رفتاري دانش‌آموزان پسر مقطع اول و دوم ابتدايي

هدف: هدف پژوهش تعيين اثربخشي آموزش بازي‌هاي حركتي موزون بر دلبستگي و اختلال رفتاري دانش‌آموزان پسر مقطع اول و دوم ابتدايي بود. روش: روش پژوهش شبه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون، گروه گواه و پيگيري 2 ماهه و نمونه هدف 20 دانش‌آموز 7 تا 9 سال و مادرشان از جامعه 210 نفري دانش‌آموزان ارجاع داده ‌شده به مركز مشاوره آموزش ‌و پرورش شهر بابل در سال تحصيلي 96-1395 بود. پس از غربال‌گري و تكميل پرسشنامه‌ها توسط مادران، دانش‌آموزاني كه بيشترين نمره را در پرسشنامه‌ مشكلات دلبستگي راندولف (2004) و اختلال رفتاري نسخه والد راتر (1994) كسب كردند؛ به همراه مادران شان انتخاب در دو گروه آزمايش و گواه به‌شكل تصادفي جايگزين شدند. بسته بازي‌هاي حركتي موزون رافعي (1391) به مادران و دانش‌آموزان گروه آزمايش در 10 جلسه 60 دقيقه‌اي يك‌بار در هفته در مركز مشاوره آموزش داده شد و داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس آميخته با اندازه‌گيري مكرر تحليل شد. يافته‌ها: يافته‌ها تفاوت معناداري را بين عملكرد دو گروه آزمايش و گواه در نشانه‌هاي مشكلات دلبستگي (p=0/03, F=5/48) و اختلال رفتاري (p=0/001, F=9/52) در مرحله پس‌آزمون و پس از دو ماه پيگيري نشان داد. نتيجه‌گيري: از آنجا كه بازي‌هاي حركتي موزون شرايط تعامل والدكودك را تسهيل مي‌كند و باعث اصلاح رفتار و افزايش تحول مغزي و تخيل مثبت كودكان مي‌شود؛ از اين‌رو، به درمانگران پيشنهاد مي‌شود با استفاده از اين روش درماني در كاهش مشكلات دلبستگي و اختلال رفتاري كودكان بكوشند.