بررسي تحليلي نمادها و عناصر اسطوره اي مشترك در شاهنامه و غزليات شمس

No tille,No Abstract

موضوع «غزليات شمس»، اثرجاودانه مولانا جلال الدين محمد بلخي، بيان مضامين عارفانه و عشق آسماني است. مولانا در خلال اين غزليات ناب، از نمادهاي اسطوره اي نيز براي تبيين مضامين عرفاني و ساير مفاهيم شعري استفاده كرده است. در اين مقاله به بررسي عناصر اسطوره اعم از شخصيت ها، موجودات و نمادهايي كه صبغه و نمودي عرفاني در «غزليات شمس» داشته اند، پرداخته ايم. عناصر، موجودات و شخصيت هاي مورد بررسي در اين مقاله عبارت اند از رستم، زال، كيقباد، سهراب، اسفنديار، ضحاك، كيكاووس، ماني، كيخسرو و موجودات افسانه اي همچون كوه قاف، هما، عنقا و سيمرغ كه مهم ترين منبع آن ها، «شاهنامه» فردوسي است. نتيجه پژوهش اين است كه مولانا با استخراج عناصر اسطوره و حماسه از آثار گران سنگ حماسي از جمله «شاهنامه» فردوسي، از اين عناصر در جهت تبيين هر چه بهتر مضامين و مفاهيم عرفاني در «غزليات شمس» سود جسته است؛ تا جايي كه پژوهش گران ادبيات عرفاني، آن را نمونه بارز و ارزشمند حماسه عرفاني دانسته اند.