بررسي اصول مملكت داري و حكومت در نهج البلاغه و سياست نامه (با تكيه بر امور نظامي و جنگي)

No tille,No Abstract

حكومت و مملكت داري، از آغاز زندگي اجتماعي بشري، مورد توجه انسان ها بوده و از زمان هاي دور در باب اين موضوع، آثاري نوشته شده است. نظر به پيوند تاريخي- ديني ما ايرانيان با اعراب، پيوند ميان زبان و ادبيات فارسي و زبان و ادبيات عربي، بسي عميق و ريشه دار است. تاثير و تاثر آموزه هاي ديني، اجتماعي، اخلاقي، سياسي و حتي تجربيات حكومتي و مملكت داري در آثار ادبي هر دو ملت، بيان گر اين پيوند است. اين پژوهش، ضمن تاكيد بر اين اصل كه براي تحقق اهداف و آرمان هاي حكومت، وجود حاكمي با توانمندي هاي ويژه ضروري است، توانسته است با برشمردن اصول مهم كشورداري در بخش نظامي و شرح و تفصيل اين اصول، با استناد به مطالب بدست آمده در اين دو كتاب، تاثير شيوه كشورداري امام علي (ع) را بر روش كشورداري خواجه نظام الملك و تاليف «سياست نامه» به اثبات برساند.