حديث‌بسندگي و سير تطور آن در اهل سنت

حديث‌بسندگي جرياني فكري است كه بين گروهي از مسلمانان شكل گرفت و كم‌وبيش در عصر حاضر نيز رگه‌هايي از آن به چشم مي‌خورد. حديث‌بسندگان، قرآن را براي همگان قابل فهم ندانسته به همين دليل از مراجعۀ مستقيم به قرآن پرهيز نموده و در شناخت معارف ديني تنها به سنت و حديث مراجعه مي‌كنند. آن‌ها هرگونه بحث عقلي و تفكر و تأويل در اين خصوص را رد مي‌كنند و تنها آياتي را در شناخت دين مي‌پذيرند كه حديث يا روايتي دربارۀ آن وجود داشته باشد. پژوهش حاضر كه به شيوۀ توصيفي‌تحليلي نگاشته شده در پي شناخت و سير شكل‌گيري اين جريان در اهل سنت است. بررسي‌ها نشان مي‌دهد جريان حديث‌بسندگي در مقابل جريان قرآن‌بسندگي ايجاد شده است. حديث‌بسندگي در بين مسلمانان، نخستين بار از برخي صحابه و تابعان گزارش شده است. اين جريان فكري در اهل سنت پس از رحلت پيامبر در دوران صحابه تشكيل و تا دوران معاصر ادامه دارد. حديث‌بسندگي در اهل سنت عمدتاً بين گروهي از عامۀ اهل الحديث همچون حنبليه، حشويه و سلفيه شكل گرفته است.