بررسي شبهات مطرح در منهاج‌السنه درباره جنگ‌هاي اميرالمؤمنين

ديدگاه‌هاي كم‌سابقه ابن ­تيميه در قرن هفتم، شخصيتي متعصب از وي و قرائتي متحجرانه از اسلام به نمايش گذاشت و باعث شد تا موجي از مخالفت دانشمندان فريقين خصوصاً عالمان مذاهب اربعه اهل‌سنت عليه او به راه افتد. تا جايي كه با اتفاق نظر، او را طرد و با حكم قضايي به حبس طولاني محكوم نمودند. يكي از ديدگاه‌هاي وي، ايراد به جنگ‌هاي اميرالمؤمنين در جمل و صفين است. وي اين جنگ‌ها را فاقد وجاهت شرعي و مصداق فتنه و معارضان يعني اصحاب جمل و معاويه و يارانش را از اتهام بغي تبرئه مي­ نمايد. مسأله ما ميزان انطباق ادعاهاي وي با منابع ديني و ديدگاه غالب در ميان اهل‌سنت است. يافته مهم اين مقاله كه با روش تحليلي ـ توصيفي و با استفاده از منابع معتبر اهل‌سنت تدوين شده، عدم انطباق ديدگاه وي با منابع مهم ديني و ديدگاه غالب آنان است و به اين نتيجه مي‌رسد كه ديدگاهش كاملاً نادرست و در تقابل با انديشه ساير اهل‌سنت است.