ريشه شناسي واژه قرآني «عَزَّر» و نقش آن در ارزيابي ترجمه هاي قرآني

and its role in evaluating of the Quranic translations«عَزّر»Etymology of the Quranic word

واژه قرآني "عَزَّر" سه‌بار در قرآن به كار رفته است. لغويان عرب و مفسران مسلمان واژه را از ريشه "ع-ز-ر" دانسته‌اند و معاني مختلفي براي آن بر شمرده‌اند. مترجمان قرآن نيز نظر به اقوال لغوي، آراء تفسيري و همچنين بافت آيات، هريك در برابر واژه معادلي نهاده اند. گرچه به نظر مي رسد معادل‌هاي پيشنهادي مترجمان پيش از هر چيز مبتني بر بافت آيات بوده است و همين امر، كار را براي ايشان دشوار كرده است. با اين همه انتخاب برابرنهاده‌اي مناسب براي واژه و رهايي از ترديد و تحيري كه پيشينيان ما طي سده ها گرفتار آن بوده اند جز با تأمل دوباره درباب خاستگاه واژه و ريشه شناسي آن امكان پذير نيست. براين اساس در مقاله حاضر به جستجوي واژه و ريشه يابي آن در زبانهاي سامي پرداخته‌ايم. نشان داده ايم كه سه ريشه "ع-ز-ر"، "ع-ذ-ر" و "ع-د-ر" در زبانهاي عربي، عبري، سرياني و آرامي معنايي نزديك به هم دارند و مفهوم بنيادين ميان اين سه ريشه "احاطه كردن و در ميان گرفتن" است و مفهوم مشترك واژه در قرآن و متون مقدس يهودي-مسيحي همانا "حمايت كردن" است كه خود برخاسته از معناي بنيادين پيش‌گفته و نوعي استعاره مفهومي است.