تحليل روايت كعبه در قرآن و حديث با تكيه بر آيه «إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ...»

روايت گفتار و عمل زباني با هدف انتقال معناست. يكي از اهداف قرآن، معرفي الگوها و حقايق در حوزه‌هاي تربيتي و ديني است. از اين رو، روايت‌ها و قصص قرآني به نحو واقعي، و بدون تخيل و دروغ و مبالغه، در خدمت بيان اهداف تربيتي و هدايتي قرآن است. در قرآن خانه كعبه كه نام ديگرش «بيت اللَّه» هست به عنوان خانه مردم معرفي شده، و اين تعبير بيان كننده اين حقيقت است كه آنچه بنام خدا و براي خدا است بايد در خدمت مردم و بندگان او باشد، و آنچه در خدمت مردم و بندگان خدا است براي خدا محسوب مي‏شود. در روايت قرآن كعبه مبارك و مركز هدايت است. كعبه هم از نظر معنوي و هم از نظر مادي مبارك است ؛ بركات معنوي اين سرزمين و جذبه‏هاي الهي و تحرك و جنبش و وحدتي كه در پرتو آن مخصوصا در مراسم حج به وجود مي‏آيد، مبرهن و آشكار است.كعبه، هدايت به سوي سعادت دنيا و آخرت است و هدايت آن فراگير مي‏باشد ؛ كعبه به تمامي مراتب هدايت از خطور ذهني گرفته تا انقطاع تام از دنيا و اتصال كامل به عالم معنا، و به تمام معنا هدايت است.همچنين كعبه عالم اسلام را به وحدت كلمه، و ائتلاف امت و شهادت منافع خود، و عالم غير اسلام را هم هدايت مي‏كند به اينكه از خواب غفلت بيدار شوند و به ثمرات اين وحدت توجه كنند و ببينند كه چگونه اسلام قواي مختلفه و سليقه‏هاي متشتت و نژادهاي گوناگون را با هم متفق و برادر كرده است. پژوهش حاضر با روش تحليلي ـ توصيفي و بر اساس آيه 96 و 97 سوره آل عمران اهداف روايت كعبه در قرآن را بررسي مي‌نمايد.