بازتاب انديشه‌‏هاي خداشناسي بر مبناي سير و سلوك عرفاني مولانا در داستان كيمياگر پائولوكوئيلو

مولانا به اقتضاي درك و فهم مخاطبانش، براي بيان حقايق اسرار نهاني و حالات عشق روحاني، از قالب تمثيل و حكايت‏هاي عاميانه بهره برده است و به مصداقِ «اَلمَجازُ قَنطَرَه الحَقيقَه» حكايات عوام‌پسند را پل صعودِ شيفتگان عالم معرفت مي‏داند و براي تفسير حديث معروف «مَن عَرَفَ نَفسَهُ فَقَد عَرَفَ رَبَّهُ» حكايت خواب مرد بغدادي و گنج مخفي را براي مريدانش بازگو مي‏كند و همين حكايت، سرلوحه افكار و انديشه نويسنده مشهور برزيلي به نام كوئيلو مي‏شود كه به خلق رمان كيمياگر مي‏پردازد و شهرت جهاني مي‏يابد. اين مقاله با روش تحليلي ـ تطبيقي به اين سوال پرداخته است كه ميزان تأثّر كوئيلو در تبيين انديشههاي ذهني و تفكرات عرفاني مولانا در موضوع خودشناسي و خداشناسي چقدر بوده است؟ نتيجه تحقيق نشان ميدهد كه انديشه‏هاي ذهني و افكار عرفاني مولانا در سير و سلوك سالكان طريقت در محورهاي: وحدت وجود و تجلّي حقّ، دل لطيفه ربّاني، گنج مخفي و معرفت، زبانِ عشق (زبانِ بي‏كلام)، تبديل مسِ وجود به كيمياي هستي، پير طريقت، در كل داستان سايه انداخته است تا آن حد كه همچون مولانا از نيِ مولانا سخن گفته است.