اولويت‌بندي شاخص‌هاي ارتقاي كيفيت زندگي كاري منابع انساني (مطالعه موردي: كاركنان بيمارستان دولتي)

منابع انسانى ستون فقرات نظام سلامت محسوب مى‌شوند و كيفيت زندگى كارى، عامل مهمى براي حفظ و ارتقاي كاركنان است. در اين پژوهش تلاش شده ‌است عوامل مؤثر در ارتقاي كيفيت زندگي كاري كاركنان شناسايي و اولويت‌بندي شوند. به‌منظور متناسب‌سازي عوامل به دست‌آمده از منابع و مآخذ مربوط به موضوع با وضعيت سازمان مورد مطالعه، توافق جمعي خبرگان، در قالب يك تيم تصميم (خبرگان) كه شامل ده نفر از مديران عالي، مياني، عملياتي و كارشناسان بيمارستان بودند، به دست آمد. در مرحله بعد، با استفاده از گروهي فازي و با مشاركت خبرگان، اهميت هركدام از مؤلفه‌ها و شاخص‌ها تعيين شد. ميزان ناسازگاري براي تمامي جداول كمتر از 0.1 به دست‌آمد. بعد از اين مرحله، «ارزيابي وضع موجود» و «توانمندي بهبود»، توسط گروه تصميم، تكميل شد. روايي محتوايي و صوري اين پرسشنامه، تأييد شد. يافته‌ها با استفاده از روش تحليل شد. در اين پژوهش 4 مؤلفه و 20 شاخص بررسي شد. پس از تعيين وزن اين عناصر از يك سو و محاسبه شكاف آنها از حالت مطلوب از سوي ديگر، با محاسبه شكاف موزون، اولويت بهبود تعيين شد. باتوجه به يافته‌ها، شاخص‌هاي وجود نظام بيمه و بازنشستگي، مساوات و منصفانه بودن حقوق و مزايا، مزاياي خدمات درماني و امنيت شغلي در اولويت اول تا چهارم قرار گرفتند و پيشنهادهايي مطرح شد.