تغييرپذيري روند عمق برف در پهنه شمالي ايران مبتني بر پايگاه داده ECMWF نسخه ERA Interim

تغييرات برف در سال هاي اخير تحت پديده گرمايش جهاني توجه زيادي را به خود جلب كرده است. اهميت اين پديده به علت خشك و نيمه‌خشك بودن بخش قابل توجهي از ايران كه مناطق كوهستاني به‌عنوان تأمين كننده آب ايفاي نقش مي‌كنند، از اهميت شايان توجهي برخوردار است. در اين پژوهش با هدف ارزيابي تغييرات روند عمق برف از دو روش ناپارامتريك Mann–Kendall و Sen s Slope در پهنه شمالي ايران طي دوره آماري 2015-1980 مبتني بر داده هاي شبكه‌اي پايگاه ECMWF نسخه ERA Interim با تفكيك مكاني 0.125×0.125 درجه قوسي استفاده شد. نتايج نشان داد غالب روند و شيب روند به‌دست‌آمده كاهشي و معني‌دار است. اين روند كاهشي براي قزوين، زنجان، آذربايجان شرقي و تهران شديد تر است. همچنين روند افزايشي عمق برف كه در غالب ماه هاي مورد بررسي معني‌دار نيست به‌غيراز دو ماه اكتبر و نوامبر كه در البرز مركزي مشاهده شد در ساير ماه ها در مناطق مرزي شمال غرب و شرق كشور مشاهده شد. فصل زمستان بيشينه روند كاهشي را نشان داده است؛ به‌طوري‌كه روند كاهشي بيش از 96 درصد از پهنه هاي هم روند را در بر گرفته است. پس از فصل زمستان به ترتيب ماه آوريل از فصل بهار و فصل پاييز بيشينه روند كاهشي را نشان داده‌اند. مي توان اذعان داشت كه زمستان هاي پهنه شمالي ايران در حال گرم تر شدن است كه مي‌توان اين روند كاهشي عمق برف را در پاسخ به گرمايش جهاني ياد كرد.