الگوي مذاكره رصدخانه‌اي با نگاهي تحليلي ـ انتقادي به فلسفه مذاكره و رويكردهاي آن (مطالعه موردي: توافق برجام)

وقوع هر چالش و مسئله­اي همراه با راهكاري است كه مي­توان با تدقيق و پي­جويي به آن رسيد؛ وقتي اين مسئله در سطحي طرفيني به‌وجود آيد، استفاده از ابزار مذاكره براي حل‌وفصل آن لازم است كه به تناسب موقعيت­هاي مختلف مي­توان از گونه‌شناسي­هاي مذاكره بهره جست. براين‌اساس، فلسفه مذاكره نوعي بده‌بستان و معامله به ‌منظور حل‌و‌عقد اين مسائل و چالش‌هاست و گاهي نيز كيفيت مسائل به‌گونه­اي است كه بنا به ارزش­ها و اصول و يا منافع ملي به‌عنوان اصول ثابت فرازماني، امكان مذاكره را سلب مي­كند؛ همچنان‌كه در مذاكره با رژيم امريكا اين مسئله حاكم است، مگر آن­كه ممشاي خود را مبني‌بر به‌هم زدن‌اصل موازنه و برابري تغيير دهد. ازطرف‌ديگر، با توجه ‌به اشكالاتي كه در رويكردهاي حاكم بر مذاكره وجود دارد، در اين پژوهش كه با روش توصيفي ـ تحليلي با نگره­هاي انتقادي انجام شده است، يافته­هاي تحقيق ـ ذيل پاسخ به سؤال اصلي پژوهش ـ نشان داد، الگوي مذاكره رصدخانه­اي به ابتناي سَيّاسيت و كَيّاسيت ذيل آگاهي، شناخت و تدقيق به‌مثابه شطرنج­بازي حرفه­اي است كه چند حركت بعد رقيب را مي­سنجد و مي­تواند منطق حاكم بر مذاكره و قدرت چانه­زني را به نفع ارزش­ها و اصول تغيير دهد. همچنين با نگاهي به تطبيق نمونه ­هاي تاريخي مذاكرات با رويكردها و تحليل آخرين مذاكرات مهم عصر معاصر ـ «برجام» ـ تلاش شد با رويكردي انتقادي به تحليل نمونه­هاي مذاكره پرداخته شود.