بررسي اثر زمان بر رفتار ترميمي كامپوزيت اپوكسي الياف شيشه خودترميم حاوي ميكروكانال‌هاي آوندي در شرايط بارگذاري‌هاي خمشي و كششي

وقوع آسيب امري اجتناب ناپذير در كامپوزيت هاي زمينه پليمري است. آسيب‌ها در اين كامپوزيت‌ها به صورت تورق، ترك‌هاي سطحي، ترك‌ها در پليمر و غيره مي‌باشند. سيستم هاي خودترميم با جلوگيري از رشد آسيب‌ها موجب افزايش عمر كاري سازه مي شوند. در تحقيق حاضر، كامپوزيت پليمري خودترميم شونده اپوكسيالياف شيشه حاوي ميكروكانال‌هاي آوندي ساخته شده و تعمير سازه با انتقال مواد ترميمي انجام شده است. نمونه ها با روش لايه‌گذاري دستي و كانال‌هاي ميكروآوندي از طريق پيش‌شكل‌هاي جامد ساخته شدند. عامل مهم براي ترميم موثر اين سازه‌ها پس از ايجاد آسيب، سياليت بالا و امتزاج‌پذيري مناسب در محل آسيب مي‌باشد، لذا از سيستم رزين و هاردنر انيدريدي در اين تحقيق به عنوان عامل ترميم كننده استفاده شد كه سياليت بالاتري را نسبت به رزين و هاردنرهاي آميني دارند. هدف از پژوهش حاضر بررسي زمان مطلوب ترميم جهت بدست آوردن راندمان ترميم بهينه سيستم است. بدين منظور كانال‌هاي ميكروآوندي با درصد حجمي ثابت (%4) در ساختار كامپوزيت تعبيه شدند. خواص خمشي و كششي نمونه ها با گذشت زمان هاي مختلف (صفر، 4، 7 و 11 روز) پس از ايجاد آسيب اوليه مورد بررسي قرار گرفتند. پس از شكست و ايجاد عيب در ساختار، مواد ترميمي موجود در ميكروكانال‌ها به محل ترك جريان يافته و با گذشت زمان، عمليات پليمريزاسيون و ترميم مجدد سازه تكميل شدند. نتايج نشان داد كه بيشترين مقدار بازيابي استحكام خمشي و كششي به ترتيب به ميزان 59.07 درصد و 68.05 درصد براي نمونه ترميم شده با گذشت 7 روز پس از ايجاد آسيب اوليه حاصل مي‌شود.