زبان و اسلوب‌هاي بياني در داستان‌هاي قرآني

اگر زبان دين و اسلوب‌هاي بياني آن رمزدار و معماگونه باشد، هدف آن كه همانا هدايت و انتخاب و رشد و تكامل است، صعب الوصول خواهد بود. اين مقاله با داده‌هاي قرآني و تحليل فلسفي مفردات در جست‌وجوي ژرفاي ماندگاري اسلوب‌هاي قرآني در ازمنه طولاني است و هدف آن استفاده مطلوب از اسلوب‌هاي مكشوف از قرآن در متون امروزي است. روش به كار گرفته شده مطالعه كتابخانه‌اي و استفاده از آيات قرآن و متون اصيل ديني به شيوه توصيفي و كيفي است. آموزه‌هاي شناخت زبان قرآن به طور عام مي‌تواند نقش كليدي در مباني معناشناسي و زبان‌شناسي وحياني داشته باشد.